Osman/Derviş/Sîneçâk, Derviş Osman Sîneçâk

(d.?/?-ö.1055/1645)

divan şairi

 

Rumeli’de İlbasan’da doğdu. Babası zeamet sahibi bir zengindi. Babasından kendisine kalan serveti reddeden şair, Mevlevi tarikatına intisap etmiştir. Sırasıyla Abdülkerim Dede, Ağa-zâde Muhammed Dede hizmetine giren Osman Sineçak, mesnevi şârihi Rusûhî Dede’nin sohbetine iştirak etti. Galata mevlevihânesinde uzlet ve riyazet içinde yaşadı.
Uzlet içinde bir hayatı tercih eden Osman Sîneçâk, seyr ü süluklarında bir hırka ve tennureden başka giyinmedi. Yaz kış sıcak soğuk bütün havalarda göğsü açık olarak dolaştığı için Sîneçâk olarak şöhret buldu. İnzivayı çok sevdiği için odasını hep kapalı tutardı. Hatta inziva hayatını o kadar çok yaşamış ki kardeşi Kara Mustafa Paşa tebdîl-i kıyafet yaparak Galata Mevlevihânesine geldiğinde ona iltifat göstermedi. Daha vefat etmeden önce kabrini hazırladı, varını da fakirlere dağıttı. (Genç, 2000: 200, Sâkıb Dede, 74, Ali Enver, 73-74)
1500 / 1645-46’da vefat eden Osman Sîneçâk, Galata Mevlevihânesine defnedildi.
Eseri
Gülşen-i İrfân: Ahlak ve nasihatlar içeren on cüzden oluşan Farsça bir eserdir. Eseri kardeşi Kara Mustafa Paşa’ya hediye etti. (Sâkıb Dede, 1867: 74, Ali Enver, 1893: 74, Bursalı Mehmet Tahir, 2000: 172)
 

Kaynakça

Ali Enver 1309 [1893-94]). Semâhâne-i Edeb. İstanbul: Âlem Matbaası. 1309 [1893-94]) 73-74.

Genç, İlhan (2000). Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay. 199-201.

Kurnaz, Cemal-Mustafa Tatcı (hzl.) (2003). Bursalı Mehmed Tahir. Osmanlı Müellifleri ve Ahmet Remzi Akyürek Miftahu’l-Kütüb ve Esami-i Müellifin. Ankara: Bizim Büro Yay. 2/172. 

Kurnaz, Cemal-Mustafa Tatcı (hzl.). (2001). Tuhfe-i Nâilî, Mehmet Nail Tuman. Ankara: Bizim Büro Yay.277.

Mehmed Süreyya (1996). Sicill-i Osmânî. hzl. Akbayar, Nuri-Kahraman, Seyit Ali C. 2. İstanbul: Tarih Vakfı Yay. 418.

Sâkıb Mustafa Dede [(1283) (1867)]. Sefîne-i Nefîse-i Mevleviyân. C. III. Mısır (Kâhire). Matbaa-i Vehbiyye: 73-74.

DOÇ. DR. İBRAHİM HALİL TUĞLUK
Madde Yazım Tarihi: 03.09.2014
Güncelleme Tarihi:

Eserlerinden Örnekler


Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilün

Yüzi nûrından görinmez ol hilâl-ebrû-yı yâr

Şems nûrından görinmez mâh-ı nev nısf-ı nehâr

 

Pertev-i rûyından olmaz benleri yârun ıyân

Gündüzin encüm görinmez yohsa sâbit ber-karâr

 

Gûyiyâ hîç üzre konmış sürh-nokta la'lden

Söylemezse kimse bilmez ol şehün hîç agzı var

 

Bilini koçmak neden düşdi gönülde ey fakîr

Yok yere sarılma yohsa hîç olmaz der-kenâr

 

Tolaşursam ol miyâne beni ta’yîb eyleme

Yokluga tâlib olur Dervîş âşık bî-karâr 

Genç, İlhan (2000). Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay. 201.

 

Resim ve Minyatür Bulunmamaktadır.

Bestelenmiş Eser Bulunmamaktadır.

Seslendirilmiş Eser Bulunmamaktadır.