PÎRÎ, Dervîş İsa Pîrî Dede

(d.?/?-ö.1050/1640-41)

divan şairi

 

Asıl adı İsa’dır. Seyahate çok meraklıydı. Bağdatlı Rûhî ile birlikte uzun süre seyahatlerde bulundu. Reşkî Dede’ye nazireler yazmıştır. Esrar Dede şiir ve inşasını beğendiği Pîrî’nin şiirlerinin sehl-i mümteni tarzında olduğunu belirtir. (Genç, 2000: 68-69)

Kaynakça

Açık, Nilgün (2007), “Pîrî” Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM Yay. s. 247.

Ali Enver 1309 [1893-94]). Semâhâne-i Edeb. İstanbul: Âlem Matbaası. 1309 [1893-94]) 19-20.

Genç, İlhan (2000). Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay. 68-69.

 Kurnaz, Cemal-Mustafa Tatçı. (2001). “Pîrî”. Nail Tuman Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay. 1/ 121.

DOÇ. DR. İBRAHİM HALİL TUĞLUK
Madde Yazım Tarihi: 02.09.2014
Güncelleme Tarihi:

Eserlerinden Örnekler


Mefâ’îlün Mefâ’îlün Mefâ’îlün Mefâ’îlün

Müjen sînemde hûn-âlûda tîr-i cân-sitân dikmiş
Zemîn-i ehl-i aşka sanki nahl-i ergavân dikmiş

 

Kemânın almadan destine ol tıfl-ı cefâ-pîşe

Dil-i uşşâk-ı zârı tîrine karşu nişân dikmiş

 

Ne dil koydı ne tâkât alamdık ebrû-yı dil-cûsı

O zâlim kasd-ı câna yine çeşm-i bî-amân dikmiş

 

Görinen kûşe-i kâkül sanurdum kelle-pûşından

Meger ol tıfl-ı nâza dâye-i dil hırz-ı cân dikmiş

 

Bu gülşende ne mümkin Pîri hâtır-şâdmân olmak

 O meh etrafına hâr-ı cefâyı râygân dikmiş 

Genç, İlhan (2000). Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay. 69.

 

 

Resim ve Minyatür Bulunmamaktadır.

Bestelenmiş Eser Bulunmamaktadır.

Seslendirilmiş Eser Bulunmamaktadır.